|
|
#22 |
|
Off benimde şimdi küçükken olan hint bülbülü kuşumuz vardı o geldi akılma
İlk zamanlar birbirimizi çok garipsiyoduk evde herkesten korkuyordu. Bi ara herkesin kafasanı oturmaya başlamıştı Onu banyo yaptırdıktan sonra mutfak masasına bırakıyoduk kurusun diye ama o sandalyenin tepesine çıkıp durmaya çalışıyodu ve daha kurumadığı için ağırdı kendini taşıyamıyodu yere düşüyordu her seferinde Şekeri çok sevmesi, şekerlikten yemesiydi Ahh ahh kafeste ayakları havada yatışı hala gözümün önünde :S o gece çok ağlamıştım. Babamda çok üzülmüştü ve yine böyle olucak diye almıyor daha
__________________
. . . |
|
|
| The Following User Says Thank You to MooNLighT For This Useful Post: |
|
|
#23 |
|
evt çok iyi anlıyorum seni iki gün ağladığımı biliyorum kaplumbağalarım öldüğünde
alışıyor insan arkadaşı gibi oluyor belli bi süre sonra.. uzun zaman geçmedi benim üzntüm hep unutup yem vermeye gidiyordum odaya ama olmadıkalrını görünce gözlerim dolardı yeni bişeyler ilgilenmek iyi geliyor ama.. Allah başka keder vermesin..
|
|
|
| The Following User Says Thank You to senCUay For This Useful Post: |
|
|
#24 |
|
Çok üzüldüm canım ya.
Birkaç kere bende yaşadım bu durumu maalesef ve ailece aylarca üzüntüsünü yaşadık. Bunun yaşla da pek ilgisi yok zira neredeyse 60 yaşındaki babamda bizimle beraber ağladı defalarca. Alıştığın için bir süre sonra tekrar beslemek isteyeceksin emin ol.
|
|
|
| The Following User Says Thank You to ZeNiTH. For This Useful Post: |
|
|
#25 | |||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
|
![]() |
| İşaretlemeler |
| Seçenekler | |
|
|