micropsoft

net'te surrf,chat'ta geyik,face'de dürt,markette yağ,çay şeker,petrol istasyonlarında akaryakıt yoktu...okullarda ders az,boykot çoktu,Süleyman hep başbakan,Karaoğlan hep umuttu...Yaşamak mucize,sevmek hayaldi...

böyle bir dünyada başladı bizim aşkımız,onu ilk gördüğüm günden ilk kez çıkmaya ikna ettiğim güne kadar 817 gün geçmiş,bu arada evlerinin karşı köşesindeki büfeci ile nerdeyse akrabalık ilişkileri başlamış,köşe başındaki direkle aramızda epeyce bir elektriklenme olmuştu. (şimdi,şikayet kutusuna defalarca bıraktığım arıza bildirim notuna rağmen o sokak lambasının olduğu direkteki elektrik kaçağını tamir etmeyen Tedaş'a (ki ozamanlar adı TEK idi) bir kez daha saygılarımı sunmadan geçmek olmaz)

ilk kez sinemaya gitttiğimizde o pür dikkat filmi,ben se onu seyretmiştim,iyi ki de öyle yapmışım zira daha kapıdan çıkar çıkmaz tüm filmi bana anlatmıştı
artık işi kapmıştım onu çok özlediğim zamanlarda hep sinemaya götürüp o güzel yüzünü seyrederdim,çünkü normal zamanlarda diyalektik ve tarihsel materyalizmden girip Türk solunun sorunlarına bi daldık mı zamanın nasıl geçtiğini anlayamazdık.

ilk görüşmeye başladığımız günlerde kucağından hiç düşürmediği "Das Kapital" i gösterip (kitap içeriğini kastederek)
-sizin için ağır değil mi? diye sormuştum o da bana gülümseyip (ama ne gülümsemeydi,salt bu gülüş için insan bir ömrünü feda edebilir) ve kitabın fiziki ağırlığını kastederek:
-hayır,tıp kitapları kadar ağır değil.. demişti.

ikimiz de biraz polyanna idik aslında,yokluktan mutlu olabilmek adına elimizden geleni yapar,o bana "şekerim derdi,ben ona "şekerim" derdim ve çayı şekersiz içerdik..

otobüste,kahvede,parkta sigara yasağı yoktu ama piyasada sigara da yoktu,güç bela temin ettiğimiz ve her seferinde markası değişen sigaramdan ne zaman bir tane yakmaya kalksam bir tıp öğrencisi olmanın da verdiği bilgelikle:
-içme şu zıkkımı ! bi gün geberip gideceksin,gebermek bi şey değil ama beni de bu dünyada sensiz ve yapayalnız bırakacaksın. derdi

bir gün Ankara'nın kirli havasından süzülen yağmur damlalarının, aldığım kara bir haberle göz yaşlarıma karıştığı o güne başladığımda, (pek de ciddiye almadığım) cehennem azabının ne demek olduğunu öğrenmiştim. Üniversitede çıkan olaylar sırasında atılan kör bir kurşun nedense gelip benim canımın,yaşam kaynağımın can evini görmüştü.

o hiç sigara içmedi,hiç bir zararlı yiyecek yemedi,hem kendi hayatı hemde ülkesi için hep güzel şeyler yaptı ve istedi ama şimdi "O" yok...
"beni de bu dünyada yapayalnız bıraktı gitti"
ben se o günden sonra sigarayı 2 pakete çıkardım, ama hala geberemedim...

~Firuze~

Hayat çoğu zaman adaletsiz.

eylull

Tedas 93 te kurulmustu,kaclisiniz?

SERÇEBAY

vaay be demekten başka bişey gelmiyor aklıma

Uykucu

Hikaye gerçek ise veya senin bi itirafın ise micropsoft iki paket sigara içmen normal.. zamanı geri getirmez ama içilir kardeş..

Fuoco

Hatıraların anlatımı zordur; hele ki kısa ve öz anlatıp, okuyucunun kafasında orayı yaşatabilirseniz... Başarılı bir yazı olmuş, teşekkürler.

BlueDream

anlatım harika..

micropsoft

Alıntı: eylull kullanıcısından alıntı Tedas 93 te kurulmustu,kaclisiniz?

bu hesaba göre tedaş kurulduğunda 30 yaşındaymışım demekki

Alıntı: Uykucu kullanıcısından alıntı Hikaye gerçek ise veya senin bi itirafın ise micropsoft iki paket sigara içmen normal.. zamanı geri getirmez ama içilir kardeş..

hikaye gerçek,anlatım bana ait,olayın kahramanları okul arkadaşlarımdı..
geride kalan arkadaşım nerdedir,ne yapar bilmiyorum,belki bi şekilde bana ulaşabilir diye bu hikayeyi bazı forumlarda yayınladım ve e-posta adreslerime gönderdim...

~!мaSuм-ćadı!~

harika anlatım.. =/

SAWAS

çok güzel yazmışsınız elinize yüreğinize sağlık