eylull

Ben ne zaman eskiye,yatili okul yillarima gitsem bir tuhaf olurum,bogazimda bir sey dugumlenir,aglayacak gibi olurum.Oysa bir suru guzel anlarim oldu orada..

Sene 70 ler..,Annemler Almanya'da calisiyor.Biz de,2 yas buyuk abimle Istanbul Etiler'de (simdiki yerinde yeller esen) bir okula yaziliyoruz.Yatili bir ilk okul bu.Ben anaokuluna,abimde ilk okula yaziliyor.Bir derslik binasi,bir de, biz ,ailesi uzakta olan cocuklar icin de yatakhane binasi var.

Okuldaki ogrenciler,hafta sonu icin evlerine doner,geriye biz gariban cocuklar kalirdik.Aklima ilk gelen 'anane' dedigimiz bizden okul sonrasi sorumlu kadin gelir..Cirkin oldugu kadar sertti.Hatta bir gun beni cetvelle dovmustu de ,ben de o sirada okula ziyarete gelen mufettise ispiyonlamistim.(tabi mufettis gidince bir posta daha ..)


'anane'


Okulda yemek saatleri cok curcunali gecerdi,sabahlari bir tane yumurta onemli birseydi,,aksamlari ise sevmedigimiz yemekler gelirse,onlari ezmeye calisir,tabaga yapistirirsak gorunmez diye dusunurduk.Sicak ekmek saatleri meshurdu.Arada ekmek calardik..


Bir yilbasi gunu

En nefret ettigim sey,tirnak kesme gunuydu.Anane dedigimiz kadin bizi siraya dizer,tirnaklarimizi kokunden keserdi,nerdeyse kanardi,cok acirdi.Bir de hafta sonlari banyo yapardik.Ailesi etrafta olan kizlar sampuanla yikanir,bense her zaman o buyuk beyaz sabunla yikanirdim.Cok gibta ederdim onlara,benim saclarim banyodan sonra kece gibi olur,acilmazdi.(Yillar sonra annemle konusuyorduk bunlari,bana size sampuan gondermez olur muyum,bornoz,terlik,aklina ne gelirse gonderirdim demisti.Demek yillarca bize ulastirilmamis,hizmetliler arasinda paylasilmisti bu gonderilenler.Oysa bilmeden benim cocuklugum en kotu hatirasi yaptilar o banyo gununu..)

Yatakhanede kizlar erkekler ayri kalirdik.Ben kucukken ,ruyamda tuvalete gittigimi gorur yataga cis yapardim.Gizlice gece yarisi farkina varirsam,agabeyimin yatagina gider,onu uyandirirdim,o da gelir sessizce carsafi degistiri,yatagi siler,ters cevirirdi..Ama ailemi ziyarete Almanya ya gittigimizde boyle cis yapma kazalari nedense hic olmazdi,ne zamanki okulda kalsam bu tatsiz olay arada devam ederdi.

Okulun duvarinda aglayan cocuk resmi ,bir de minik kopek yavrunu kucaginda tutan uzun sari sacli kizin portre resmi.Ikisini de cok severdim.

Okulun bahcesine cikmak cok eglenceliydi.Ayrica bisikletle tezgahini tasiyan pos biyikli, amca vardi ki,sattigi horoz sekerler,leblebi tozlari ,yumusak sekerler,sakizlar en buyuk favorimizdi.

sinema gunlerimiz vardi,kirmizi baslikli kizi ilk orada izlemistim.Bir de piknik gunlerimiz,yerli mali haftamiz,yalniz gecen yilbasi gunlerimiz..Musamere gunlerine cok iyi hazirlanirdik,ama en kotusu bizi hic izleyen bir ailemiz olmadi.Onlar uzaklarda ,cocuklarina iyi bir gelecek kurmak icin calisiyorlardi.

O ara Dunya pastanesi vardi,cok meshurdu sicacik pogacalari.Sonradan Venus adli pastane acildi,duyduk ki Dunya kapanmis.Venus hala duruyor..

Karsimizda cocuk parki vardi,bir de eski minicik bir bakkal ve kirtasiye.Kirtasiyeci ve bakkal amcayi aradan 30 yil sonra ziyaret ettigimde artik hayatta degillerdi.Okulun binasi duruyordu ama,bir sirket almisti,yatakhane binasi da baska bir sirkete satilmis.Oysa bir o cikmaz sokaklarda cumhuriyet bayramlarinda cok yurumustuk,o binalarin bahcesinde cok beklemistik.

Yillar gecti,ben ilk okulu orada bitirdim.Sonradan ailemiz yurda donduler ve etiler de bir apartman dairesi aldilar.o ev hala durur.Ilk hafta mutfaktan gizlice elma alip tam yiyecekken annem gelmisti.Arkama sakladigim elmayi sordu.Gorunce istedigim kadar yiyebilecegimi soylemisti,unutamadigim bir anidir bu.Agabeyim annemleri cok suclar yatili okul dolayisiyla,basinizdan attiniz diye,bense onlari asla suclamadim.

Yatili okul ,benim hayatimdaki hatirlayabildigim ilk yillardir.Acisiyla,tatlisiyla cok animiz,gecmistir,disimizi kapilara baglayip cikarmaya calistigim orasi oldu,ilk dayagi orada yedik ,ilk orada asik olduk,orada agladik,gulduk,orada yalniz yasayabilmeyi ogrendik.Orada guclendik.Orada ozlemeyi ogrendik..

__________________
Az buçuk medeni bir ülkede, bunun işlediği suçlardan ve günahlardan bir tekini bile sırtında taşıyanı, devletin kapısından içeri asla sokmazlar…Kendi toplumunu bölen, kendi devletini bitiren, kendi ordusunu ezen, kendi hukukunu yıkan, kendi aydınını yok eden, kendi milletini korkutan, kendi ülkesini küçülten birisini asla affetmezler…

Mehmetcik Vurulunca Degil Unutulunca Ölür!

$€N©€®68

üzülmedim diyemem. Ama her acı insan bir olgunluk ve hayala mücadele gücü veriyor.

Yanılmıyorsam sanada hayatla mücadele etmede üstün mücadele azmi katmış olmalı.

eylull

Biraz oyle biraz boyle.Sanirim biraz fazla korkusuzluk verdi,sanki herseyi yardimsiz tek basima hallebilecekmisim gibi,supermen gibi birseyim yani...Biraz da kusku,kimseye guvenememe.Ve aslinda herseysiz yasanabilir gibi birsey...

Leonardo

Güzel anlatmışsınız gerçekten..Teşekkürler bu güzel sunumunuza

~Firuze~

Zor günler geçirmişsiniz. Yazdıklarınızı okuyunca yatılı okula gitmediğim için ne kadar şanslı olduğumu anladım.

ZeMHeRi

Zorlu bir başlangıç yapmışsınız hayata.

Ama o zorluluk hayatınızın geri kalan kısmına tecrübe olmuştur.

En kötü yanı özlem olmuş.

eylull

Anlamadigim sey,Hababam Sinifida yatili okumustu degil mi ,

Yoksa isin sirri Kel Mahmutta miydi,yoksa Hafize Ana'dami ..

ĄηêŁkå39

yaşamınızda o yılları çok güzel dile getirmişsiniz,okurken kafamda canlandılar diyebilirim
elinize sağlık

$€N©€®68

Hafize anada kel mahmutta onların canlandırdığı eğitim neferleri tabiki vardı.
Ama sizin şansınıza düşmemiş demekki.

Ben tüm öğretmenlerimden razı idim. Allahda onlardan razı gelsin

eylull

Biz elbette Hababam sinifindakilerin yasinda degildik.Daha cok ufaktik.Dogruyu yanlisi tam bilemiyorsun o yillarda.Aslinda cok iyi ogretmenlerimiz vardi.Sorun daha cok dersler harici ,donemlerdi.O da ailenin hafta sonunda,yilbasinda, uzakta olmasiydi.