|
|
#1 |
|
Arayıp sordun mu beni Ne yapıyorum Sensizlikte halim nasıl diye İyi be canım ne olsun Her gün bir öncekinin aynı Her yıl 365 gün sensiz Aynı günde nefes almıyor Aynı yılı solumuyor diye kahretmekle geçiyor günlerim Yo üzülme Ben iyiyim Eskisi gibi ağlamıyorum yokluğuna Nedendir bilmem kurudu gözyaşlarım Ha sanma ki seni aramıyor özlemiyorum Sadece umudum kalmadı artık Oluruna bıraktım her şeyi Hayat neden böyle diye sorgulamıyorum Yine aynı acılardayım Saatler yine sensiz çalıyor Yine hiçbir yerde yoksun Anlayacağın ben yine aynı benim Ve hala yazıyorum Artık gülebiliyorum da Ama neye biliyor musun? O çok acıttığın yüreğime Beni sensiz bırakan kaderime Ama olsun Önemli olan gülmek değil mi? Sen öyle derdin ya Ağlama gül hep Ama bilmediğin bir şey var Ben gözyaşlarımı göstermeden de ağlayabiliyorum Öğrendim onları saklamayı Acıyı saklamayı da öğrendim Bir tek yokluğuna alışmayı öğrenemedim Hala güneş senle doğuyor Ve hala bir yıldıza sen diyorum Kimse duymasın olur mu canım Deli zannederler sonra beni Zaten herkes bir tuhaf bakıyor artık bana Belki de haklılar bir tuhafım Bak yine seninle konuşmaya başladım Aslında seninle konuşmayı hiç bırakmadım ki Ama bunu kimseye belli etmedim Hatta sen bile bilmiyorsun Nasıl hala saniye saniye senle yaşadığımı bilmiyorsun Şimdi öğrendin ama sen yinede bilmiyormuş gibi yap Sen bilme ki Ben rahat yazayım olur mu canım Bazen gerçekten delirdiğimi düşünüyorum Seni yanımda hissediyor Hatta görebiliyorum bile Beraber adımlıyoruz yolları Öyle ki Gün boyu hiç ayrılmıyorsun yanımdan Ayrılmıyoruz İşte böyle canım Günler aylar geçiyor Ve ben her yeni bir yılda yokluğuna kahroluyorum Yeni bir yıl yeni bir umut olmuyor ne yazık ki Kader böyle imiş Buymuş alın yazım deyip Ben yine suskunluğuma geri dönüyorum Hoşça kal demiyorum sana Diyemiyorum… Alıntı |
|
|
![]() |
| İşaretlemeler |
| Seçenekler | |
|
|