Üç Derin Yara..Ben,Sen Ve Şimdi...


Oldu işte.Tükenmek,tüketmek,bitmek,bitirmek..
Ne de kolay oldu!"İnsanlar,kendi değerlerini
kendileri kazanır ve kaybederler" demişti bir gün simdi ismini bile
hatırlayamadığım o ses..Ben de bir o kadar yorgun,bir o kadar kırık
tekrarlıyorum "İnsanlar,kendi değerlerini kendileri kazanır ve
kaybederler".Beynimde yankılanan o sözler,bütün bedenimi yakıyor su
dakikalarda...


Kendi değerini sen kazanmıştın.Hak ettirmişti yaptıkların,düşündüklerin,
söylediklerin.Öyle,başka kimselerin alelade ortaya koyduğu yapmacıklıkları
yoktu sende.Sen,sendin.Ben,bendim.Benim doğallığım,içtenliğim,içimden geleni
söyleyen kendinden emin o biraz ukala tavırlarım vardı
sende.Dokundukça dağılanlardan değildin sen!..


Her dokunuşunda özüne inebiliyor,orada ikimizi yaşatabiliyordun bana..
Oysa,nereden bilebilirdim her şeyin bambaşka olduğunu.O kalpten dudaklara
yansıdığını sandığım sözlerin birer basit,türemiş kelime olmak dışında
hiçbir anlam taşımadığını..O sarıldığımda "yüreğimle,yüreğine sarıldığım düş
sevgilim" olduğunu hissederken ne de büyük bir yanılgıya düştüğümü..Nereden
bilebilirdim ki!..


Enkaz yığınına dönüşmüş yüreğimi yeniden inşa edebileceğini sandığım senin,o
enkaz yığınında böyle can çekişerek yok olacağını..
o başlamasıyla bitmesi bir olan ilişkimizin,beni böyle çok başka alemlere
sürükleyeceğini..Yüreğim hıçkırıklara boğulurcasına ağlarken,senin o
gözyaşlarıyla akıp gideceğini..


Yüreğimde yasadığımız o üç günün anısına;beni,seni ve şimdiyi anlatan iç
derin yara açılacağını..
Nereden bilebilirdim ki!..


Üç derin yara..Kapanması çok zamanları gerektiren,içinden oluk oluk
siyah,simsiyah,en az gözlerin kadar siyah kanların damlayacağını..


Ben;aşkı yaşadığımı sandığım kayboluşlarımda çırpınırken,öyle bir tesadüfle
karşıma çıkan seni,o hayal ettiğim düş sevgilimle bütünleştiren..
Ben;seni,beni,ikimizi çok farklı boyutlarda yasayan,o içimdeki gizli
kalmışları seninle dışa yansıtacağını uman..
Ben;tükenişlerimin yeni bir var oluşa neden olacağının verdiği bir
şaşkınlıkla,zamanın geçmesini,seni,sende aşkı yaşamayı sabırsızlıkla
bekleyen..
Ben;senin o kimselerin başaramadığı şeyi,özüme
inebilmeyi,başarabileceğini,tıpkı denizde gemilere yon gösteren bir pusula
gibi,bana kaybolmuşluğumda bir pusula olacağını;o en kara,ışığın,yıldızların
sönük kaldığı gecelerime bir ışık olacağını düşleyen..
Ben;öyle duygularının yoğunluğuna bulanmış,yüreği undan bir kurabiye gibi
dokundukça dağılan..
Ben;öyle geçmişi;tükettiklerinin açtığı yaralarla delik deşik..
Ben;yorgun,bir o denli güçlü,haksızlıklara,yıkılışlara karşı direnebilen..
Ben;yalnız,sensiz,sonsuz bir kayboluşun eşiğinde..
Ben;hala sonsuz sevgilere aç,hala ucunda sonsuz sevgilerin olduğunu
düşlediğim kutup yıldızını yakalamanın acelesinde..


Ve sen..
Sen;gözümde çok fazla büyüttüğüm..
Sen;hala uzakta,bizi uzaklaştıran yolun sonunda kendi
yaşamında..
Sen;gözümde hala eksik..
Sen;yaşanmamışlarımın hayalinde..
Sen;bende merak uyandıran o başkalığınla,çözülmemişliğinin yarattığı gizemli
halinle..
Sen;o denli uzak,soğuk,kendine donuk.Bir o kadar da yakin,sıcak,bana donuk..
Sen;bana o iki şehri çağrıştıran..O vazgeçilmesi imkansız hayallerimin iki
sehrini
Sen;Izmir kadar güzel,hoş ve çekici..İzmir kadar ferah,huzur dolu..Mavilerin
şehri İzmir kadar büyüleyici..
Sen;İstanbul kadar yorucu,İstanbul kadar karmaşık,,Istanbul kadar yasanmaya
değer..
Sen;ölüm kadar soğuk,yasam kadar gerçek..
Sen;o kadar az yaşanmışlığın ardından ona inat delicesine özlenen..
Sen;yokluğu hissedilen..
Sen;bir turlu sonunu getirmek istemediğim ama o denli de merak
ettiğim,soluksuz okuduğum kitaplarım gibisin..
Sen;geçmişte kalmaya yakışmayan.Bugünde olup dolu dolu
yaşanılasılardansın..
Sen;geçmişe eklemeye kıyamadığımsın..

Ve simdi;
Simdi;artik yaşamlarımızda yaşanmamış birşey var..Sen ve ben..İkimiz..
Simdi;sen ve ben diye bir şey yok..
Simdi;sen varsın..
Simdi;ben varım..
Simdi;buruk yürekler var..
Simdi;keşkeler var..
Simdi;yaşanması ertelenen zamanlar var belki de içimizde yaşanması
ertelenenlerin özlemi..
Simdi;ÜÇ DERİN YARA ..
Simdi;oluk oluk kanların boşaldığı yüreğimi acıtan üç derin yara..
Yaşanmış o üç günün anısına..
Simdi;boğazıma düğümlenenler kelimeler var sana anlatamadığımı hatırladığım
zamanlarda..
Simdi;böylesi daha iyi oldu dedirten bir SON yarattın gözümde..


ÜÇ DERİN YARA..
BEN..
SEN..
VE ŞİMDİ...

Yalnız yaşadığındır kalbinde kalan...